Zondag 13 juli, een update...

Voor degenenen die deze pagina nu voor het eerst lezen: begin eerst met het verhaal van zaterdag. Dit is het namelijk vervolg.

Onze treurduif is nog een beetje treuriger geworden. Ook babyvogel twee heeft het niet gered. De valk (of zijn ingeseinde vriendje) was vanochtend weer terug. Het smaakte kennelijk naar meer. Het leverde wel een schitterende foto op (al zeg ik het zelf). Zie je het koppie van de kleine nog net boven het nest uitsteken? Ach gut....

Zaterdag 12 juli

Het verjaardagsfeest van Ino's pa is al weer een tijdje geleden. Op dat feest werd geld ingezameld voor het Verriet Instituut op Curaçao. Nu bestaat het Verriet instituut niet meer als zodanig, maar is het opgegaan in de grotere De SGR-Groep (Stichting voor Gehandicapten- en Revalidatiezorg). Voor de donatie maakt het niet uit verder. Die komt wel goed terecht!
De ontvanger van de cheque t.w.v. Naf 1560 is Henk Kamsteeg, directeur en bestuurslid van De SGR-Groep. Hij was erg verbaasd dat op een verjaardagsfeest in Nederland geld werd ingezameld voor het Verriet Instituut. De uitelg is natuurlijk simpel: Mgr. Verriet was de oom van mijn vader.

Arme vogeltjes...

Vanochtend was ik de dode takken uit onze dadelpalm aan het wegzagen. Ladder tegen de boom, omhoog en zagen maar. De ladder wordt steeds een stukje verschoven om zo langzaam rond te gaan.
Bijna aan het eind, met nog maar 2 takken te gaan (ik had er inmiddels al 14 afgezaagd) had ik opeens een vogelnestje met twee vogeltjes in mijn hand! Bleek dus dat er net op de voorlaatste tak een nestje zat. Arme beestjes, had ik bijna de tak afgezaagd. Voorzichtig duwde ik het nestje weer terug op zijn plaats. Natuurlijk ben ik meteen opgehouden. Na een kwartiertje kwam mama vogel gelukkig opdagen. Nu wisten we meteen ook om wat voor een soort het gaat: een geoorde treurduif (buladeifi).

En een treufduif is het! Een uurtje later keek ik toevallig weer even omhoog om te kijken of mamaduif er nog zat. Ach, de plaats van mamaduif was ingenomen door een torenvalkje! Ik pakte snel weer mijn camera en rende naar buiten. Daar aangekomen was de vogel gevlogen. Bente echter had nog net gezien hoe de valk met een of twee vogeltjes ervandoor ging. Ik voelde me wel een beetje schuldig, want ik heb hun schuilplaats tenslotte helemaal opengegooid.

Gelukkig zagen we daarnet mama weer op het nest zitten. Voorlopig heeft waarschijnlijk één vogeltje het toch gered...