Woensdag 28 oktober

Er was er een jarig hoera

Ik weet niet meer wie de eerste was op de IT afdeling van ENNIA om ermee te beginnen: een maaltijd als verjaardagstraktatie. Heel wat anders dan de gebruikelijke pastechis of gebakjes.

Soms was het onaangekondigd en had ik mijn lunchpakketje al opgegeten. Maar ja, ik heb mijn lunch meestal al om 10u op...
Het is nu een sport geworden om niet onder te doen aan de anderen. Vooral Naty weet iedereen zover te krijgen dat ze niet meer durven zonder een complete maaltijd.
Ik heb al wel een idee voor mijn verjaardag. Dat wordt nog even wachten tot januari, dat wel.

Kulturismo en nog meer eten

De sfeer zit er wel goed in bij de IT afdeling. Als toppunt van samenwerking was er de versiering van de afdelingen in het kader van de Siman di Kultura i Turismo (vertaling niet nodig). Alle afdelingen mochten wat leuks verzinnen en een deskundige externe jury kwam beoordelen welke afdeling het het best voor elkaar had gekregen. En dat werd de IT afdeling dus.
De prijs was NAf 250, vrij te besteden door de afdeling. Dat gaan we morgen besteden met... een BBQ.
Nieuwe collega Albier, net uit Nederland, maar oorspronkelijk uit Egypte, gaat samen met Naty een oosterse BBQ verzorgen. Dat zal wel goedkomen. In Nederland is hij een hele tijd kok geweest in het Arena hotel. Daarnaast heeft hij nog steeds twee shoarmatenten in Leiden. En nu is hij op zoek naar een geschikte locatie op Curaçao. Binnenkort een goeie shoarmatent op het eiland!?

Oh ja, tussendoor zijn we ook nog een keer met de hele afdeling gaan ... eten. Deze keer bij het nieuwe restaurant Tempo Doeloe (Indonesisch dus).

Bente doet weer henna

Heel af en toe komt het weer voorbij: een henna opdracht voor Bente. Deze keer was het weer een heel bijzondere: een Marrokaans themafeest voor een Bat Mitzvah (voor een meisje dus) in het net geopende super luxe hotel Renaissance in Otrobanda.
Ik kan er niet zoveel over zeggen, want ik was er niet bij. Bente kwam echter heel enthousiast terug. Wat een enorm feest! Band, dj, waarzegster, buikdanseres, en natuurlijk iemand voor henna tatoeages :-)

Het feest was op zaterdagavond. Ik heb Bente maar weggebracht en in de tussentijd heb ik me prima geamuseerd in Punda en Otrobanda. Op een zaterdavond is het behoorlijk levendig rond de haveningang.

Auto krijgt een beurt

En weer in het kader van "de dingen die we nog steeds moeten doen, maar steeds maar niet doen" dan nu: de auto. Tja, we hebben hem al bijna 10 jaar (auto van '92) en hebben in die tijd de kar drie keer een kleine beurt gegeven. Het was wel weer eens tijd voor een olieverversing.
Niet geheel onverwacht kwam de monteur met veel meer gebreken op de proppen. Maar hij bood meteen aan om dat zelf bij hem thuis te repareren tegen een sterk gereduceerd tarief, zullen we maar zeggen.
Hij kwam met allerlei kwalen op de proppen die we zelf al wisten: olie lekt, luchtfilter en v-snaren vervangen. Het zou een behoorlijke reparatie worden, maar niet overdreven. Het klonk wel goed wat hij vertelde.

De niet-geheel-maar-toch-wel-een-beetje-onverwachte-dingen kwamen tevoorschijn bij het weer in elkaar zetten van het geheel. De vloeistof in de radiator bleek helemaal niet meer door te lopen! Inderdaad niet geheel onverwacht. Het was ons al opgevallen dat we de laatste tijd geen water meer hoefden bij te vullen.
Alleen doorspoelen durfde de man van de radiatorfabriek niet meer. Er zat een wat grotere reparatie aan te komen. Oh, oh...
Gelukkig viel ook dat nog mee. Volgens de monteur zet hij vanavond alles in elkaar en hebben we morgen de auto weer terug. Als dat maar goed gaat. Vanavond zou hij nog even bellen als we morgenochtend de auto kunnen ophalen. We hebben nog niks gehoord, maar het is pas 20.30 nu.

SQL gaat een dagje zeilen

Vorig jaar om deze tijd deden we het ook en wegens succes dit jaar herhaald: een dagje op de Insulinde.
Eén keer per jaar organiseert SQL voor medewerkers, partners en kinderen de familiedag. Al om 8u 's ochtends (op zaterdag!) verzamelden we op de kade van Punda. Om 8.30 vertrok de Insulinde richting Westpunt. Nog in de haven werden de zeilen al gehesen.

Eerste stop was de Blauwe Kamer. Een mooie grot waar je zo in kunt zwemmen of snorkelen. Bijna iedereen sprong meteen in het water en zwom de grot in. Ik ben er nu een paar keer geweest, maar bij ieder bezoek vind ik het weer een prochtig gezicht. Dit was meteen ook het keerpunt van de tocht.

Op de terugweg legden we aan bij Daaibooi baai. De boei was weer eens gestolen, dus we moesten voor anker. De kapitein deed het heel netjes: eerst doorvaren naar het open zand en dan pas anker laten zakken. Niet op het koraal dus.

We hebben hier een heerlijke BBQ lunch gehad, lekker gedronken (veel Polar aan boord) en veel gezwommen. Toppunt is als je durft te duiken vanaf de voorste punt van het schip. Ikke wel dus! Het is maar een metertje of vier hoor.

Leuk van zo'n toch is dat je de kust ziet op plekken die je normaal niet ziet. Het viel meteen op dat er enorm wordt bijgebouwd. Paleizen worden uit de grond gestampt in resorts als Coral Estate.
Maar het grootste schok was Blauwbaai. In een mum van tijd zijn hier drie torenflats (nou ja, 5 verdiepingen is een torenflat op Curaçao) uit de grond gestampt recht aan het strand. Lelijk man!

Volgend jaar wordt het toch weer een landdag heb ik van goed ingelichte kringen vernomen.. Er zijn altijd mensen die niet mee willen of kunnen zeilen. Ze worden zeeziek.